روزهایم آرام و بی صدا در گذرند. سخت است وقتی می دانم بودنم یعنی چه و نیست. وقتی تجربه لمس حضور دارم و حاضر نیست. وقتی با هم بودن را حس کرده ام و تنهایم. سخت است وقتی...

تنهاییٍ روزها و شبهایی که بی تو، با صدا و خیال تو می گذرند فشارم می دهد. نفسی باید و فریادی.

 این روزها برق که قطع میشه انگار زندگی قطع شده، بانک ها، خیابون ها و حتی چراغ های راهنمایی چهارراهها هم تاریک می شن. چند شب پیش بلوار کاوه تا بالای صدر ترافیک حاصل از خاموشی چراغ راهنمایی و بی گذشتی مردم  بود. ماشین رو یه گوشه ول کردم و پیاده تا خونه رفتم. یاد کوری ساراماگو به خیر. وقتی که تاریکیم عجب منفعت طلبی و بی وجدانیمون گل می کنه. عجیب احساس جنگل بودن دارم. یه نفس عمیق بکش

صبح بیدار که شدم حس کردم امروز دلتنگ نوشتنم. مدتها چنین حسی رو تجربه نکرده بودم و از یادم رفته بود. گاهی از بی تابی بی پایان این روزها بی تاب تر می شوم. کلافه ام از این روزها و گاهی خوشحالم از این حجم بالای کار، کارهای خارج از کار و شاید کارهای واجب تر از کار. هر لحظه می تواند شروع راهی طولانی باشه که سرانجامی زیبا داشته باشه. شروع می کنیم.

تنها بودی و مرا تنها آفریدی. بخوان مرا به نامم تا چنین بی تاب سر بر دیوار مشکلات نکوبم.

گاهی زندگی چنان دشوار است که حتی با چشم بستن بر خودت هم راه فراری نمی یابی. بیداری تنها راه چاره است انگار. باید از این کابوس شبانه روزی بیدار شوم.

صدایم کن

پيام هاي ديگران ()

لینک نوشته

دوشنبه ۳۱ اردیبهشت ،۱۳۸٦ - کتاب سپید

و خداوند هرگز چیزی کمتر از یک شاهکار نمی آفریند.

تا دوشنبه به روز خواهم شد. قول.

تو اینجایی بگو گم شه ستاره

هر روز:

من و خواهر کوچیکه از پله های ایوون پایین می رفتیم تا یه روز پر ماجرا رو توی حیاط سبز خونه تجربه کنیم:

من: همسایه از کدوم طرف می ری؟

خواهر کوچیکه: تو از کدوم طرف می ری همسایه؟

من: من زودتر پرسیدم.

خواهر کوچیکه: من از این طرف.

من: من از اون طرف.

خواهر کوچیکه: می شه من مسیرم رو عوض کنم؟

من: نه !!!!

****

سالها بعد در یک عصر دلگیر خواهر کوچیکه در حالیکه اشک می ریخت گفت: همیشه دلم می خواست زودتر بپرسم. اما....من می خواستم با تو باشم.

****

تنها باری نبود که دیر فهمیدم. دیر.

پيام هاي ديگران ()

لینک نوشته

چهارشنبه ۸ فروردین ،۱۳۸٦ - کتاب سپید

آرزوی خورشید کافی برای تو میکنم که افکارت را روشن نگاه دارد بدون توجه به
اینکه روز چقدر تیره است.

آرزوی باران کافی برای تو میکنم که زیبایی بیشتری به روز آفتابیت بدهد.

آرزوی شادی کافی برای تو میکنم که روحت را زنده و ابدی نگاه دارد.

آرزوی رنج کافی برای تو میکنم که کوچکترین خوشی ها به بزرگترینها تبدیل شوند.

آرزوی بدست آوردن کافی برای تو میکنم که با هرچه می خواهی راضی باشی.

آرزوی از دست دادن کافی برای تو میکنم تا بخاطر هر آنچه داری شکرگزار باشی.

آرزوی سلامهای کافی برای تو میکنم که بتوانی خداحافظی آخرین راحتری داشته
باشی."

با یک دنیا آرزوی کافی :

سال نو مبارک

چرا هوا سرد نمی شود

لرزش دست بهانه می خواهد.

پيام هاي ديگران ()

لینک نوشته

پنجشنبه ٢٤ اسفند ،۱۳۸٥ - کتاب سپید

انتهای این جاده پیچ در پیچ

خانه ای است خالی

و قلبی که دیگر نمی تپد

با درختهایی که به امید خورشید شکوفه می دهند

سبز می شوند و برگ می ریزانند

درختها به خورشید زنده اند

خانه ها به آدمها

و آدمها به هم.

پيام هاي ديگران ()

لینک نوشته

یکشنبه ٦ اسفند ،۱۳۸٥ - کتاب سپید